บทที่ 45 สายใยที่ผูกพัน

หญิงสาวก้าวเท้าเดินออกจากห้องพัก สัมผัสความเรียบเนียนของพื้นกระดานไม้ขัดมันใต้ฝ่าเท้า เธอยกมือขึ้นยืดเส้นยืดสายเบาๆ ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบเรือนด้วยรอยยิ้มจางๆ

นนท์กำลังง่วนอยู่กับการกวาดชานเรือนด้านนอก พอเห็นเธอก้าวออกมา เด็กหนุ่มก็หยุดมือแล้วส่งยิ้มกว้างทักทายทันที "ตื่นสายกว่าทุกวันเลยนะครับพี่ป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ